Σωλήνας μολυβδαινίου

Άλεση του εξορυκτικού μεταλλεύματος μέσω σύνθλιψης και λείανσης
Οι μύλοι της σφαίρας ή των ράβδων συντρίβουν και αλέθουν το εξορυκτικό μετάλλευμα σε λεπτά σωματίδια, απελευθερώνοντας μολυβδαινίτη από το γκάνγκου (άχρηστο βράχο).
Οι μύλοι λείανσης που εμφανίζονται εδώ μειώνουν τους βράχους από το μέγεθος των μπάλες ποδοσφαίρου στο μέγεθος του χαλικιού. Η περαιτέρω άλεση της μπάλας μειώνει το υλικό στη συνοχή της σκόνης προσώπου.

Επίπλευση
Η σκόνη αλεσμένου μεταλλεύματος/γκάνγκας αναμιγνύεται με υγρό και αεριζόταν μέσω φυσαλίδων αέρα στο βήμα επίπλευσης. Το λιγότερο πυκνό μεταλλεύμα αυξάνεται στον αφρό για να συλλεχθεί, ενώ το βαρύτερο βυθισμένο βυθίζεται για να απορριφθεί. Η επίπλευση διαχωρίζει τα μεταλλικά ορυκτά από το γκάνγκα με αυτόν τον τρόπο και στην περίπτωση των μεταλλευμάτων χαλκού/ μολυβδαινίου, διαχωρίζει μολυβδαινίτη από σουλφίδιο χαλκού.
Το προκύπτον συμπύκνωμα MOS2 περιέχει μεταξύ 85 και 92% MOS2. Περαιτέρω θεραπεία με έκπλυση οξέος διαλύει ακαθαρσίες όπως ο χαλκός και το μόλυβδο, εάν είναι απαραίτητο.

Ψήσιμο
Το ψήσιμο στον αέρα σε θερμοκρασίες μεταξύ 500 και 650 μοιρών μετατρέπει το MOS2 συμπυκνώνεται σε συμπύκνωμα ψητό μολυβδαινίτη (MOO3) (επίσης γνωστό ως τεχνικό οξείδιο ΜΟ ή τεχνολογικό οξείδιο) από τις χημικές αντιδράσεις:
2MOS 2 + 7 o2 → 2moo 3 + 4 SO2
MOS 2 + 6 MOO3 → 7MOO 2 + 2 SO2
2MOO 2 + o2 → 2moo3
Τα Roasters είναι πολυεπίπεδες φούρνοι εστίασης, στους οποίους τα συμπυκνώματα μολυβδενίτη μετακινούνται από πάνω προς τα κάτω σε ένα ρεύμα θερμαινόμενου αέρα και αέρια που εκτοξεύονται από κάτω. Η εικόνα δείχνει ένα από τα επίπεδα σε μια τυπική ψησταριά. Μεγάλες περιστροφικές εκτάσεις μετακινούν το συμπύκνωμα του μολυβδαινικού για την προώθηση της χημικής αντίδρασης. Τα συστήματα αποταμίευσης, όπως φυτά θειικού οξέος ή πλυντήρια ασβέστη, απομακρύνουν το διοξείδιο του θείου από τα αέρια ψησταριάς.
Το προκύπτον ψητό συμπύκνωμα μολυβδαινίτη περιέχει τυπικά τουλάχιστον 57% μολυβδαινικό και λιγότερο από 0 1% θείο.

Ανάκτηση ρήνου
Ορισμένα από τα συμπυκνώματα μολυβδενίτη παραπροϊόν από ορυχεία χαλκού περιέχουν μικρές ποσότητες (<0.10%) of rhenium. Molybdenum roasters equipped to recover rhenium are one of the principal commercial sources for this rare metal.

Χυτήριο σιδηρομολύβιο
Μεταξύ 30 και 40% της τεχνικής παραγωγής οξειδίου του ΜΟ υποβάλλεται περαιτέρω επεξεργασία σε σιδηρομολυβενένιο (FEMO). Το οξείδιο αναμιγνύεται με οξείδιο του σιδήρου και μειώνεται με αλουμίνιο σε αντίδραση θερμίτη, παράγοντας μια μαρμελάδα σιδηρομολυβδανίου που ζυγίζει αρκετές εκατοντάδες κιλά. Το προϊόν περιέχει μεταξύ 60 και 75% μολυβδαινίου και η ισορροπία είναι ουσιαστικά σιδήρου. Μετά την ψύξη του αέρα, η πλούσια συνθλίβεται και διαλύεται για να ικανοποιήσει συγκεκριμένες περιοχές μεγέθους σωματιδίων σιδηρομολυβίδων.

Χημική παραγωγή από τεχνικό οξείδιο ΜΟ
Περίπου το 20% του φρυγμένου συμπυκνωμένου μολυβδαινικού που παράγεται παγκοσμίως επεξεργάζεται σε διάφορα χημικά προϊόντα. Εκτελείται αναβάθμιση:

Με εξάχνωση για την παραγωγή καθαρού οξειδίου του μολυβδικού (MOO3)
Με υγρές χημικές διεργασίες για την παραγωγή ενός ευρέος φάσματος καθαρών χημικών ουσιών μολυβδαινίου (κυρίως οξείδια μολυβδικών και μολυβυβδυρικών)
Το τελευταίο περιλαμβάνει τη διάλυση του ψημένου συμπυκνωμένου σε αλκαλικό μέσο (υδροξείδιο του αμμωνίου ή νατρίου), ακολουθούμενη από την απομάκρυνση των ακαθαρσιών με κατακρήμνιση και διήθηση και/ή εκχύλιση διαλύτη. Το προκύπτον διάλυμα μολυβδάτου αμμωνίου στη συνέχεια μετατρέπεται σε οποιοδήποτε από ένα αριθμό προϊόντων μολυβδαινικού με κρυστάλλωση ή καθίζηση οξέος. Αυτά μπορούν να υποβληθούν σε περαιτέρω επεξεργασία με ασβεστοποίηση σε καθαρό τριοξείδιο του μολυβδαινίου.

Παραγωγή μετάλλου μολυβδαινίου
Το μέταλλο του μολυβδαινίου παράγεται με μείωση του υδρογόνου καθαρού μολυβδικού οξειδίου ή μολυβδαινικού αμμωνίου.
Η χημική μείωση του καθαρού τριαξειδίου του μολυβδαινίου ή του δισκυβδεικού αμμωνίου σε μέταλλο απαιτεί δύο στάδια επειδή η μετατροπή απευθείας σε μεταλλικό απελευθερώνει θερμότητα που αναστέλλει τη διαδικασία.

Το πρώτο στάδιο της μείωσης στο MOO2 γίνεται σε θερμοκρασίες που κυμαίνονται από το βαθμό 450-650. Το δεύτερο στάδιο, όπου το διοξείδιο του μολυβδαινίου μειώνεται σε μέταλλο μολυβδαινίου γίνεται σε θερμοκρασίες που κυμαίνονται από 1, {3}}, 100 μοίρες. Ιστορικά, και τα δύο στάδια διεξήχθησαν πιέζοντας "σκάφη" φορτωμένα με σκόνη μέσω των φούρνων σωλήνων που περιείχαν μια ροή ατμόσφαιρα υδρογόνου.